Медицинската сестра Љубица Шавреска јавно се обрати до Министерството за здравство и до министерот, споделувајќи лично и тешко сведоштво за нејзиното искуство во повеќе здравствени установи во периодот кога била во 24+3 гестациска недела, пред бременоста да заврши со загуба на плодот.
Шавреска наведува дека десет години работи во здравството, од кои две години во приватниот и осум години во јавниот сектор. Во својата објава детално го опишува патот од првите болки во Охрид, преку Струга и повторно Охрид, до приватната болница „Плодност“, Клиниката во Скопје и конечно „Систина“.
Нејзиното сведоштво содржи сериозни наводи за однесувањето и постапувањето на дел од здравствените работници. Тие се нејзини лични тврдења и не може независно да се утврди дали имало медицински пропусти или дали поинакво постапување можело да го промени исходот од бременоста. За таква оценка се потребни целосната медицинска документација, стручен надзор и соодветна медицинска анализа.
ПРВИТЕ БОЛКИ ЗАПОЧНАЛЕ ВО ОХРИД
Според сведоштвото на Шавреска, сè започнало околу 3:30 часот, кога почувствувала болки, силно затегање и притисок во пределот на половината.
Таа вели дека веднаш се јавила во дежурната служба на гинеколошкото одделение во Охрид, каде што била прегледана од д-р Горан Маркоски.
Според неа, прегледот бил краток и бил направен со ехо на абдоменот. Шавреска тврди дека ѝ било кажано дека болката е поврзана со положбата на бебето, односно дека бебето било со нозете надолу и така вршело притисок.
По прегледот, според нејзиното сведоштво, ѝ биле дадени четири таблети „Дабростон“.
Шавреска наведува и дека слушнала телефонски разговор во кој лекарот, според неа, му кажал на медицинскиот персонал да не го будат за „такви глупости“ во текот на ноќта, освен доколку дојде жена да се породи.
ПО БОЛКИТЕ ЗАМИНАЛА ВО СТРУГА
Бидејќи болките продолжиле и се засилувале, Шавреска заминала во Струга.
Таму, според нејзиното сведоштво, била прегледана од д-р Виолета Насуфи. Таа тврди дека првично постоело двоумење дали да биде примена бидејќи доаѓала од Охрид, но потоа била прегледана.
Според Шавреска, било разгледано сомнение дека станува збор за бубрежна колика, по што добила ампула „Кетонал“.
Во својата објава таа изнесува и критика за однесувањето на дежурната медицинска сестра.
Шавреска тврди дека поради силните болки не можела да најде положба во која ќе стои за да ѝ биде аплицирана инјекцијата, при што, според неа, била прашана зошто дошла во Струга во четири часот наутро и ѝ било кажано дека дошла „за циркузи“, а не поради болка.
ПОВТОРНО ВО ОХРИД: УТВРДЕНО СКРАТЕНО ГРЛО НА МАТКАТА
Следниот ден болките повторно се појавиле.
По преглед кај матичниот лекар д-р Устијаноски, Шавреска добила упат за гинекологија во Охрид и препорака за хоспитализација.
Таму, според нејзиното сведоштво, била прегледана од д-р Радмила Здравеска.
За овој преглед Шавреска има поинаков став. Таа вели дека докторката била единствената која во тој момент ја прегледала темелно, со ехо, сонда, спекулум и ЦТГ.
Според она што го наведува Шавреска, било утврдено дека грлото на матката е значително скратено, по што било проценето дека е потребно понатамошно лекување во Скопје.
„ПЛОДНОСТ“: ЦЕРВИКСОТ 13 МИЛИМЕТРИ
На сопствено инсистирање, наместо веднаш на Клиниката во Скопје, Шавреска прво заминала во приватната болница „Плодност“.
Таму, според нејзиното сведоштво, по прегледот ѝ било кажано дека цервиксот е 13 милиметри и дека состојбата не може да биде третирана во таа установа.
Потоа продолжила кон Скопје.
НА КЛИНИКАТА ПОЧНУВА НАЈТЕШКИОТ ДЕЛ ОД СВЕДОШТВОТО
Шавреска наведува дека на Клиниката пристигнала околу 3:20 часот.
Според неа, била примена, но во следните часови болките станувале сè посилни, додека таа не добивала, како што тврди, доволно јасни информации за состојбата и понатамошниот третман.
Во своето сведоштво таа ја посочува д-р Адела Стефанија и наведува дека поставувала прашања дали болките се контракции, дали е потребен серклаж и што ја предизвикува болката.
Според Шавреска, на дел од прашањата добила одговор да почека и дека „ќе видат“.
Важно е да се нагласи дека овие тврдења се дел од нејзиното лично сведоштво и не претставуваат независно утврдени медицински факти.
„ДОКТОРКЕ, ЈАС УМИРАМ. ВЕ МОЛАМ, ПОМОГНЕТЕ МИ“
Шавреска тврди дека во следните часови состојбата драматично се влошила.
Според неа, започнала обилно да крвари, имала неподносливи болки и чувствувала дека се гуши.
Во моментите на најголем страв, како што раскажува, нејзиниот сопруг започнал да бара контакти за да обезбеди лекар кој би можел да ја прегледа.
„Јас сум медицинска сестра, но во тој момент бев само исплашена пациентка“, пишува таа.
Шавреска наведува дека во еден момент му се обратила на лекар со зборовите:
„Докторке, јас умирам. Ве молам, помогнете ми.“
Според нејзиното сведоштво, добила одговор дека лекарот е од друго одделение и дека не дежура таму, по што требало да се почека следната визита.
СЕМЕЈСТВОТО ПОЧНАЛО ДА БАРА ПОМОШ ВО ПРИВАТНИ БОЛНИЦИ
Со влошувањето на состојбата, семејството започнало да контактира со приватни здравствени установи.
Според Шавреска, од „Ре-Медика“ добиле информација дека установата нема оддел за трудници пред 34. недела.
Од „Систина“, пак, според неа, добиле одговор да дојде веднаш и дека ќе ја очекуваат.
Шавреска вели дека решила да ја напушти Клиниката на сопствено барање.
Таа тврди дека и покрај силните болки чекала околу 20 минути за отпусното писмо, а на крајот заминала пред документот да биде завршен. Според неа, медицинска сестра потоа стигнала до автомобилот за да побара потпис дека установата ја напушта на сопствено барање.
ВО „СИСТИНА“ ДОБИЛА, КАКО ШТО ВЕЛИ, ЦЕЛОСНА ГРИЖА
По пристигнувањето во „Систина“, според сведоштвото на Шавреска, ја пречекал д-р Јосиф Ѓорески и веднаш била примена во родилната сала.
Таа наведува дека таму добила терапија, испитувања, грижа и психолошка поддршка.
Но, и покрај напорите и медицинската грижа, бременоста завршила со загуба на плодот.
НЕ ОБВИНУВА КОНКРЕТЕН ЛЕКАР ЗА ЗАГУБАТА
Еден од најважните делови од нејзиното сведоштво е тоа што Шавреска не тврди дека конкретен лекар или конкретна медицинска постапка ја предизвикале загубата.
Таа наведува дека верува оти бременоста била прекината „од Бога“.
Нејзината критика, како што ја формулира во обраќањето, е насочена пред сè кон начинот на кој, според неа, била третирана како пациентка во часовите кога била исплашена, во болки и со крвавење.
„НЕ БАРАМ ПРИВИЛЕГИЈА, БАРАМ СИСТЕМ“
Шавреска најавува дека нема да тужи и дека не бара одмазда или професионално казнување на некого.
Наместо тоа, вели дека сака јавно да проговори за искуството и да постави прашања за здравствениот систем.
Меѓу нив се и прашањата дали бремена жена треба да чека да се влоши состојбата за да биде сериозно сфатена и дали пациентите треба да бараат лични контакти за да добијат лекарска помош.
Нејзината главна порака е дека здравствената заштита не смее да зависи од познанства, „врски“ или лични интервенции.
„Не барам привилегија. Барам систем во кој никој нема да мора да бара привилегија за да биде спасен“, порачува Шавреска.
ИМА И ЗДРАВСТВЕНИ РАБОТНИЦИ НА КОИ ИМ СЕ ЗАБЛАГОДАРУВА
И покрај критиките, Шавреска нагласува дека не го изедначува целиот здравствен систем и сите здравствени работници.
Таа јавно им се заблагодарува на повеќе лица за кои вели дека се ангажирале и се обиделе да ѝ помогнат.
Меѓу нив ги наведува д-р Захарија, д-р Устијаноски, сестра Тања, д-р Радмила Здравеска и д-р Ана Илкоска.
Во своето обраќање им се заблагодарува и на директорот на „Водовод“, Јованчо Мечкароски, и на пратеникот Јован Јаулески, за кои наведува дека се обиделе да помогнат во тешките моменти.
СЛУЧАЈОТ ОТВОРА СЕРИОЗНИ ПРАШАЊА ЗА ЗДРАВСТВЕНИОТ СИСТЕМ
Сведоштвото на Шавреска отвора сериозни прашања за начинот на кој пациентите се третираат во итни и чувствителни ситуации, особено кога станува збор за ризична бременост.
Но, за да се утврди дали во конкретниот случај имало медицински пропусти, неопходно е да се анализира целокупната медицинска документација и постапувањето на сите вклучени здравствени установи.
Самото сведоштво не може да даде конечен одговор на прашањето дали поинаков медицински третман би го променил исходот.
„Скопје1“ веќе побара став од засегнатите клиники со цел да се утврди како било постапено од страна на лекарите и медицинскиот персонал и јавноста да ја добие целосната слика за случајот.
До добивањето на нивните одговори, наводите на Шавреска треба да се третираат како нејзино лично сведоштво, а не како конечен заклучок за медицинска одговорност.
За неа, сепак, ова не е само приказна за изгубена бременост. Тоа е и приказна за пациентка која, како што вели, во најтешкиот момент од својот живот сакала само едно – да биде слушната и да добие помош навреме.
Comments are closed.